Na een korte nacht, (lees 3 uur) gaat de wekker en staan we vol goede moed op. Net als bijna elke reis die we samen maken heeft lieve (schoon)-moeders aangeboden om ons te brengen, naar schiphol dan!
het is 8.15, we krijgen een telefoontje. Onze vervoer staat voor de deur, maar wel met een platte band en de boodschap dat ze er zeker nog 1,5 uur staat. Wat een pech! Halsoverkop rapen we onze spullen bij elkaar en vertrekken we toch maar met het OV. De eerste de beste metro zorgde voor een perfecte aansluiting waarin ons uithoudingsvermogen direct op de proef werd gesteld. But we made it!
na een redelijk snelle checkin en douane controle scoort annelore nog wat starbucks en verplaatsen we ons naar onze gate. Een heuze A350-1000 staat voor ons klaar. Een vlucht van 12 uur naar Hongkong, waarin we de tijd inhalen en we rond 4 uur onze tijd al met het vliegtuig de donkere nacht betreden. Om 7 uur in de ochtend komen we op HongKong, waar de gevolgen van het Coronavirus nog duidelijk voelbaar zijn. De passagiers die in het land blijven worden direct getest voordat ze uberhaupt boj de douane komen. Gek om te zien, zeker als men bedenkt dat in nederland er bijna niemand meer bij stil staat.
Na hongkong is het nog een kleine 2,5 uur vliegen en we bereiken Bangkok. Het is hier groot, warm, de geuren van kruidig eten (of de kruidge thaise bevolking?) en een mengeling van de chaos die ik herken vanuit oeganda, maar toch met een zekere structuur.
we fixen een simkaart, cash en boeken een taxi naar ons Hostel. Thailand, The eagle has landed!
Geef een reactie