Het is 31 december, de laatste dag van het jaar. 2022 is voor mij een jaar vol verandering. Corona verdween, oorlog verscheen, het ouderlijk huis werd verkocht, ik kreeg een nieuwe huisgenoot (gezellig is het samen he @anneloorvdb). Het bedrijf waar ik voor werk veranderde en eveneens de invulling van mijn taken. Het nieuws was een en al ellende en de verwarming moest op elfstedentocht. Maar toch ben ik dankbaar voor de deuren die geopend zijn en dan met name voor deze ontzettend gave reis die we begonnen zijn.
En dan nu ons avontuur.
20.00. We lopen de straat op, klaar voor de avond, waar we per toeval direct tegen @sandrecht oplopen, mooi meegenomen. Sander is nog van hostel naar hostel aan het lopen om 20 man georganiseerd bij elkaar te krijgen, maar ook hij komt erachter dat dit erg lastig gaat en we besluiten de voorbereidingen maar met z’n drieën te doen en de rest erna op te zoeken. We kliederen elkaar onder met lagen bodypaint, want dat is toch wel een must-have voor een feest als dit. We vervolgen onze weg naar mama schnitzel voor een goede stevige bodem en kopen de 7 eleven leeg.
22.00. Met een tas vol drank en goed gevulde buikjes lopen we het strand op, en het is er druk. Waar we vanmiddag nog dachten dat het rustig was, staat het strand nu vol, echt vol. 20k mensen minimaal. We zoeken een plekje bij de countdown clock en hier blijven we tot middernacht. Zodra de klok nog 15 seconden heeft, begint het aftellen.
00.00. Een oorverdovend vuurwerk gaat af. Iedereen is blij, wenst elkaar de beste wensen en overal op het strand worden de nieuwjaarswensen in de fik gezet, gaaf hoe ze alles hier doen met vuur. Terwijl we staan te genieten van het vuurwerk, trekt ook langzaam de zee op en zonder dat we het doorhebben, sta ik tot mijn schenen in het water te dansen. RIP mijn schoenen, maar kan het mij ook eigenlijk schelen.
To Be Continued.
Geef een reactie