Ha vrienden, familie, kennisen en andere lezers. We zijn weer terug! Dit jaar hebben we onszelf gezegend met een reis naar Indonesië.
Laat ik beginnen met een excuus. Onze thailandreis is nooit afgeblogd, ondanks de vele verzoeken van (schoon)-moeders. Dit jaar gaan we dit anders doen.
Dan nu, dag 0. Op vrijdag werden we opgehaald en afgezet op schiphol voor een reis van ongeveer 26 uur deur tot deur. Op schiphol ontmoeten we Laura en Marnix, die per toeval de zelfde vlucht hebben als ons. Samen reizen is altijd gezelliger dan alleen en op onze eerste vlucht naar Saudi-Arabië vinden er meerdere thee-dates plaatst tussen de dames op de lege stoelen op ons rijtje.
Het vliegveld van Saudi-Arabië is een bijzondere gewaarwording, waar de mannelijke dominatie en islamitische cultuur direct overheerst. Al het vrouwelijke personeel is volledig gesluierd, er is geen druppel alcohol te vinden, en de rookruimte is alleen voor mannen. Na een paar uur exploding kittens, rondjes lopen en een airport-yoga-sessie mogen we het vliegtuig weer in voor een vlucht van 10 uur naar Jakarta. Beiden vallen we direct in slaap en zijn tussendoor slechts wakker om voedsel naar binnen te werken. De vlucht gaat voorspoedig.
Aangekomen in Jakarta gaat alles vrij vlot, binnen 45 minuten staan we bij onze taxi met een visum, miljoenen aan cash (1mil = €60) en onze koffers. een halfuur later komen we bij ons hostel. Moe maar voldaan lopen we nog even naar het station waar we morgen de trein naar Yogyakarta nemen.
We halen vast onze boardingpassen, eten een veelste spicy nasi ubuk bij de macdonals (?!) en fixen direct een simkaart voor de hele maand, hoe anders de blogjes posten?
We strijken neer om even bij te komen van de hitte, want ook in de avond is het hier 28 graden en we zijn direct een bezienswaardigheid en kunnen op de foto met wat locals. Ik was al voorbereid door Sean op dit fenomeen, maar het blijft bijzonder en grappig.
We sluiten de avond af op ons balkon met een Japaner, Indonesier en Egyptenaar. Nu ik dit typ lijkt het begin van een slechte grap… Anyhow, morgen vroeg gaat de trein en voor ons is het tijd om de ogen te sluiten.
Sula Bulungi en tot morgen
Geef een reactie