Het avontuur is begonnen!
Na een chaotische maandag ochtend en middag zijn we dan ein-de-lijk ingepakt en klaar voor ons grote avontuur. De stress kickt er stevig in, maar er is geen weg meer terug. Onderweg naar Schiphol omschreef Annelore het perfect:
“Ik heb last van angstpoepjes.”
Waarop ik antwoordde:
“Oh… ik heb juist het idee dat ik moet kotsen.” 😂
Maar eenmaal op het vliegveld nam de spanning gelukkig langzaam af. Na een snelle check-in nemen we afscheid. Zes man sterk stonden ze klaar voor een laatste koffie, een knuffel en een flinke dosis liefde.
Pa, Ma, Marja, Piet, Harrold & Stefania, bedankt!
Niet alleen voor vandaag, maar voor álle support tijdens alle crazy life events van de afgelopen maanden. We zijn jullie onbeschrijfelijk dankbaar. ❤️
En toen begon het echt ✈️
Na de douane kwamen we Sander nog even tegen, die zelf onderweg was naar Sri Lanka. Wat hebben we eigenlijk een hoop wereldreizigers om ons heen!
De eerste vlucht liep voorspoedig. Na de maaltijd (waar ik een onmenselijk vieze “pom-juice” bestelde 🤢) hebben we gelukkig het grootste deel van de vlucht kunnen slapen. Voor ons gevoel waren we in een oogwenk in Xiamen, China… waar de eerste obstakels al klaarstonden.
Omdat we moesten overstappen op een binnenlandse vlucht, moesten we compleet opnieuw door de controle.
Bij de douane was er gedoe over “geen bewijs dat we China weer verlaten”, ondanks ons ticket via Hongkong.
Ik werd meteen geïnterviewd over mijn “ervaringen met China”, terwijl ik letterlijk vijf minuten in het land was. 🤣
Bij security verloren we al onze aanstekers én mijn powerbank. Blijkbaar niet toegestaan. Zelfs al stond er “Made in China” op. Ironisch.
Maar goed… als dat nou het ergste was geweest.
Spoiler: dat was het niet.
Paniekmomentje 🧳🚨
Terwijl ik bij de gate zit te wachten, staat er een medewerker voor mijn neus. Via een vertaal-app vertelt hij dat er problemen zijn met mijn bagage en dat ik “even” terug moet naar de bagagecontrole. (lees: De compleet andere kant van het vliegtuig, voor alle checks waar we net doorheen zijn)
Eh… het vliegtuig vertrekt over 30 minuten.
Hij vraagt uiteindelijk om de code van mijn reisslot.
Adem in. Adem uit. Code geven.
Bleek dat de vuursteen in mijn tas niet mocht. Weg ermee, prima. Maar of mijn tas nog mee zou vliegen… dat wist hij niet, dat zouden ze me pas in Beijing vertellen…
Top.
Maar tot mijn enorme opluchting zag ik vanuit het raampje beide backpacks alsnog het vliegtuig ingeschoven worden. HALLELUJA 🙏😂
Beijing 🇨🇳
Na 3,5 uur vliegen stonden we in Beijing. Onze simkaart en VPN werkten meteen (gelukkig), en binnen no-time hadden we metrokaartjes en uitgezocht waar we naartoe moesten.
Hoewel vrijwel alles alleen in het Chinees staat, helpt de half-slechte Engelse vertaling eronder toch best veel.
Na ingecheckt te zijn in het hotel waren we moe én hongerig. We doken nog snel een restaurantje in en bestelden drie willekeurige gerechten van de kaart met plaatjes. Niet alles was lekker, maar de paksoi in soep maakte veel goed. 😋
Veel te laat gingen we slapen.
Morgen om 06:30 de wekker… rust kennen wij blijkbaar niet.
De Chinese Muur 🧱⛰️
We stapten vroeg de metro in richting onze pick-up. Vandaag stond meteen het hoogtepunt op de planning: de Chinese Muur in Mutianyu.
Binnen een uur stonden we tussen de bergen, omringd door wachttorens. Adembenemend. Waar onze complete tourgroep direct met de stoeltjes lift omhoog gaat hebben wij alleen kaartjes gekocht voor de andere skilift en trekken we ons eigen plan.
Dat bleek een toptijd, want binnen vijf minuten stonden we bijna alleen op een prachtig stuk muur. De meeste mensen gingen links, richting het steile stuk dat “The Hero’s Trail” heet.
Aangezien wij onszelf al held genoeg vonden omdat we überhaupt op deze muur stonden, kozen we lekker voor rechts. 😉
We wandelen een flink stuk over deze enorme muur en genieten enorm van het feit dat we op dit bizarre bouwwerk staan en dat we er nu ook echt zijn. Onze lang gedroomde dromen overtreffen al onze verwachtingen bij het zien van dit wereldwonder.
Tijdens onze wandeling vinden we nog 2 geocaches. Spotten een eekhoorn die zijn holletje IN de muur heeft gebouwd en worden we gevraagd door de eerste Chinees om op de foto te gaan. Blijkbaar zijn wij als westerlingen toch bijzonderder dan de muur voor de locals hier. Ook trekt die ene kat die op de muur is gewandeld ontzettend veel bekijks en waant zich een echte superster.
Na dik 2,5 uur wandelen over de muur komen we uit bij de stoeltjeslift waar de rest van onze groep begon. Vanaf dit punt gaat er naast een stoeltjeslift, ook een rodelbaan naar beneden. Hier hebben we wel een ticket voor en zo duurt het niet lang voor we in onze rodelkarretjes de langste glijbaan van Azië af roetsjen.
Terug beneden heb ik trek in koffie en schrik me een ongeluk als ik afreken. Koffie is DUUR in china met bijna €5,- voor een simpele bak. Dit wordt weinig koffie drinken zo… (tenzij jullie ons sponseren 😝).
We eten een subway broodje en gaan terug naar het verzamelpunt, waar ik een magneet ontvang van onze gids omdat we nu “real heros” zijn. Dat we de trail niet hebben gelopen laat ik maar in het midden.
Annelore gaat nog even op jacht naar de ansichtkaarten die ons beloofd zijn bij de aanschaf van de ticket. Want hoe leuk is het als we deze kaarten kunnen inzetten voor ons reismaatje abonnement!
Einde van de middag worden we afgezet bij het Olympisch stadion en nemen de metro weer terug naar ons hotel. Als het etenstijd is gaan we weer op pad om Peking Duck te scoren. Kieskeurig en verwonderd dat we zijn kost het ons bijna 2 uur om een plek te vinden waar we tevreden mee zijn en proeven de PekingDuck in Peking! Een must do als je er toch bent. De wandeling zelf is gelukkig wel enorm genieten. We spotten een panda winkel waar ik als kleine jongen in de snoepwinkel doorheen loop. Het is net alsof je in Chinatown loopt, maar dan écht, for real zegmaar.
Realiteitcheck: moeheid, jetlag en planning
De volgende ochtend wilden we de Verboden Stad bezoeken.
Maar… ken je die grap van de backpackers met een plan?
Wij inmiddels wel.
Van al onze plannen kwam alleen de nachttrein goed. We zijn MOE.
Moe van het verhuizen.
Moe van alle voorbereidingen.
Moe van het reizen en de jetlag.
Moe van alle indrukken die we hebben.
En vooral moe van het slaapgebrek van de afgelopen 3 weken.
De realiteit haalt ons in. We verslapen ons, missen ons tijdslot voor de verboden stad, reageren dit af op elkaar en hebben niet echt een leuke ochtend. Gelukkig zijn we beide in staat om dit snel naast ons neer te leggen en te omdenken.
We besluiten om even orde op zaken te krijgen. Terwijl ik een sigaretje rook raakt Annelore in gesprek met “Noodle” die ons helpt met wat zaken in het chinees waar we zelf niet uitkomen. Een hele leuke vent die vol zit met verhalen.
Na een korte brunch bij de Mac (je moet toch in elk land waar je komt minstens een keer geweest zijn) slaan we onze laptops weer open in het hostel en gaan aan de slag. Na z’n anderhalf uur flink doorpakken is het tijd om onze backpacks om te hangen en ons richting het station te begeven.
Ons Beijing-avontuur zit erop… maar China is pas net begonnen 🚆✨
Na drie intense, mooie, chaotische en indrukwekkende dagen vertrokken we met de nachttrein naar onze volgende bestemming.
Benieuwd wat de rest van China voor ons in petto heeft…
To be continued. 🇨🇳❤️✨
Geef een reactie