De volgende bestemming komt met 360 km per uur dichterbij terwijl we met de hogesnelheidstrein richting Chengdu razen. Na de ervaring met de nachttrein is dit een compleet andere beleving. In vier uur tijd reizen we meer dan duizend kilometer door China.
In de trein ontmoeten we Math uit Engeland, die ook door Azië aan het backpacken is. Onze eerste Europese ontmoeting voelt eerlijk gezegd als een verademing. Even geen vertaalapp, gewoon relaxed kletsen en tips uitwisselen.
Eerste indrukken van Chengdu en de zoektocht naar eten 🍜
Eenmaal aangekomen pakken we de metro naar ons hostel in het centrum. Het metro- en treinnetwerk in China is echt fantastisch en spotgoedkoop. We betalen nooit meer dan tien yen (€1,20) met z’n tweeën. Kan de RET nog wat van leren.
We slapen vier nachten in het Nova Hostel. Dankzij wat onderhandelen via WeChat krijgen we een tweepersoonsdorm, ondanks dat China officieel geen mixed dorms kent. Het is al laat, dus we gaan direct wat eten. We krijgen een restaurantje aangeraden en duiken vol enthousiasme onze eerste echte hotpot in.
De hotpot is heerlijk maar ook meedogenloos heet. Na een paar happen staat onze slokdarm in brand en later op de avond… komt het er net zo brandend weer uit. Mijn maag protesteert en ik voel me niet best.
Een knuffel, een verhaal en onverwachte vriendschappen 🐼💛
Gelukkig maakt de avond alles goed. Beneden bij het hostel ontmoeten we Benjamin uit Hongkong en Lee, de kok van het hostel. We praten tot diep in de nacht. Wanneer Lee hoort dat we voor panda’s naar Chengdu zijn, rent hij naar binnen en komt terug met twee panda-haarbanden.
Als ik vertel dat ik al sinds mijn kindertijd een pandaknuffel heb, zet dat iets in gang. Lee sprint opnieuw naar binnen en drukt een panda-knuffel (decoratie van het hotel!) in mijn handen. “Chinese people are nice, this is a gift.” En zo hebben we opeens een reismascotte.
Het gesprek gaat verder en Lee vraagt via Benjamin of we in iets geloven. Met wat terughoudendheid vertellen we dat we Christen zijn. Benjamin stelt ons gerust: geloof mag in China, zolang je maar niet probeert anderen te bekeren. You can study, but not preach. Weer wat geleerd.
Een dag werken met slome wifi en een onverwacht diner 🍚😅
Rond negen uur gaan we op zoek naar eten. Het aanbevolen restaurant is dicht, dus we belanden ernaast. Een man naast ons ziet dat we worstelen met de vertaalapp en besluit meteen in te grijpen. Hij regelt onze volledige bestelling, betaalt alles, en zijn vrouw serveert de rijst. We eten gerechten die we zelf nooit zouden bestellen, zoals pork belly, oesters en squid. Ondanks de taalbarrière is het een fantastische avond. We worden zelfs vrienden op WeChat.
De volgende dag slapen we uit en maken we er onze eerste werkdag van. De wifi is traag en de VPN hapert, dus ik koop een databundel van 100 GB per dag om hotspot te delen. Uiteindelijk kost het bijna de hele dag om voor elkaar te krijgen wat wel willen.
Het hoogtepunt: Reuzenpanda’s kijken 🐼🥹
De volgende ochtend gaat de wekker vroeg. Vandaag is het zover. Pandadag. Een droom die uitkomt en gesponsord door lieve Habbo-vrienden als trouwcadeau. De tickets hebben we super simpel bemachtigd via trip.com.
We nemen de Panda Express-bus naar Chengdu Research Base of Giant Panda en staan om 8.30 uur binnen. De eerste twee uur genieten we intens van de reuzenpanda’s die net aan hun ontbijt bezig zijn. Wanneer we denken bijna klaar te zijn, ontdekken we dat we alleen nog maar twintig procent van het park hebben gezien.
Het park is enorm, met meer dan 120 reuzenpanda’s en tachtig rode panda’s. Ik ben compleet in mijn element en denk dat ik ondertussen zo’n 110 panda’s op de foto heb staan. Hoogtepunt: de baby-panda’s. Ik wist niet dat mijn hart nog groter kon worden.
Aan het einde van de dag hebben we meer dan vijftien kilometer gelopen en staan de blarenbop onze voeten. Net voordat we weggaan eet een panda zijn middagmaaltijd recht voor onze neus. Ik maak een selfie en precies op dat moment kijkt hij in de camera. Dag compleet.
Luxe, ontspanning en de chaos van een Chinees buffet 🧖♂️🍉
Onze laatste dag in Chengdu brengen we door bij de Fufu Spa. Het kost wat moeite om de locatie te vinden, maar wat zijn we blij dat we dit doen. De spa is gescheiden per gender en zonder kleding, wat even wennen is omdat Annelore alleen maar naar de badpak-dag gaat van het Elysium en ik überhaupt nog nooit de sauna in geweest ben, maar het is het waard.
We krijgen een outfit aan en ontdekken een gigantisch complex met onbeperkt drankjes, snacks, vers fruit, slaap-pods, een bioscoop, massagestoelen en meer. Na even relaxen gaan we naar de hotspringbaden en de sauna. De douches zijn beter dan alles wat we tot nu toe hebben gezien, dus we staan er allebei zeker vijftien minuten onder.
Daarna volgt het diner. Het buffet is een chaotische belevenis op zich. Mensen rennen, stapels borden verschijnen en de sfeer lijkt soms op een Formule 1 pitstop. Halverwege wordt er iets omgeroepen: ze serveren nu een complete krab. Paniek. Iedereen vliegt naar het buffet.
We eten tot we niet meer kunnen en vallen vervolgens in slaap in de bioscoop tijdens Mission Impossible. Daarna begint de film die er eigenlijk vóór hoort. Hoe is dit mogelijk.
Rond kwart over twee verlaten we de spa na twaalf uur ultieme ontspanning. Voor slechts veertig euro per persoon. Achteraf gezien hadden we hier prima kunnen slapen.
Klaar voor Chongqing, de Cyberpunk City van China 🌆💫
We pakken onze spullen, kruipen ons hostelbed in en maken ons klaar voor de volgende bestemming. We zijn enorm benieuwd wat deze miljoenenstad ons gaat brengen.
Geef een reactie