Schildpadden spotten op Bucana Beach (Palawan), paradijs met een rauw randje.
Na het eilandhoppen met Buhay Isla stappen we met de hele groep in een bus richting El Nido. Wij stappen iets eerder uit, want wij gaan naar Nacpan Beach. Onze gids regelt een tricycle.
Zodra we weer internet hebben en het adres van ons hotel (Akoya) opzoeken, blijkt dat we veel noordelijker zitten. De eerste chauffeur weigert: geen zin om nog acht kilometer te kronkelen. Gelukkig springt een andere chauffeur, Marc, bij en brengt ons alsnog naar Bucana Beach.
We rijden opnieuw noord Palawan in en slaan uiteindelijk westwaarts af. De weg wordt onverhard, hobbelig en steil. Met mensen én bagage is het best spannend dus we houden ons, voor wat het waard is, stevig vast. En ja hoor: het wiel komt vast te zitten in een kuil. Marc vraagt ons te helpen duwen, samen is het zo gepiept.
In alle eerlijkheid: ik moet altijd even mijn vertrouwen in de mensheid aanspreken als een chauffeur met ons hele hebben en houden wegrijdt om boven te wachten. Alles lag nog in de tricycle. Maar Marc is betrouwbaar en wacht ons rustig op.
Toch is Bryan er inmiddels klaar mee door de uitgestorven omgeving, slechte weg, dreigende regen, geen verbinding en de realisatie dat we helemaal niet op Nacpan beach verblijven:
‘Waar de f*ck komen we terecht?’
Antwoord: in het paradijs.
Bucana Beach & het broedseizoen van de zeeschildpadden
Na het inchecken blijken we in een klein, fijn resort direct aan het strand te zitten. We krijgen een ander huisje met een queensize bed, en een nóg betere locatie: vooraan, recht tegenover zee. Een moment om dankbaar voor te zijn.
De eigenaar vertelt dat de avond ervoor een schildpad letterlijk één meter voor ons huis eieren heeft gelegd. Het is broedseizoen. Ik word GEK. Zouden wij er ook nog meer gaan zien👀?
Het broedseizoen van zeeschildpadden in de regio Lio / Bucana Beach loopt van november tot en met februari. Wij zijn hier in december. Perfecte timing👌🏼.
Broedseizoen van de schildpadden op Palawan🐢
Terwijl we na het eten terugwandelen naar ons hotel zie ik iets spartelen op het zand.
‘DAT IS EEN SCHILDPAD!’ schreeuw ik.
‘Nee joh, dat is gewoon een steen,’ zegt Bryan.
Maar mijn eksterogen laten me wat dieren spotten betreft zelden in de steek. En ja hoor: zo’n twintig meter van ons strandhuisje (!!) treffen we daadwerkelijk een zeeschildpad aan. En dit is pas avond één van vier op Bucana Beach. Wauw😁.
Wanneer we dichterbij komen, zien we eieren door de branding rollen. Waarschijnlijk is ze tijdens het leggen ingehaald door het getij: haar nest is al deels weggespoeld, maar ze moet instinctief nog eieren kwijt. Die laatste lading is helaas bestemd voor het ecosysteem der natuur.
Na nog wat geflap en gespartel, in een poging haar niet-bestaande kuil toch af te maken, keert ze zich om en schuifelt terug richting zee. De golven zijn fors, maar we bewonderen hoe soepel ze weer in de branding verdwijnt.
De ‘Turtle Maffia’ van Bucana Beach
Tijdens ons verblijf hebben we ongeveer 4 -5 schildpadden gespot!
Na onze eerste spotting zien we iets verontrustends: zodra de schildpad vertrekt, begint de eigenaar van een resort met een stok in het zand te prikken. De volgende dag komt ze trots aanlopen met een zakje eieren. Het roept vragen op: ‘Waarom worden de eieren niet met rust gelaten? Waarom zitten de eieren in een plastic zakje? Wat gebeurt hier?’🤔.
Schildpadeieren waren vroeger een delicatesse, maar zijn tegenwoordig verboden om te eten. Toch zijn er nog altijd stropers actief.
Op Duli Beach is een officieel hatchery-project. Ook sommige resorts in Bucana zeggen hieraan mee te doen, maar in de praktijk gaat het vaak mis:
- Eieren worden zonder protocol opgegraven,
- Geen handschoenen of markering,
- Fel licht van zaklampen (ook niet toegestaan),
- ‘Finders keepers’: elk resort wil baby-schildpadden voor de gasten.
Dit hele proces gebeurt niet volgens de regels die wij online lezen en voelt ethisch erg dubbel.
We hebben bij iedere spotting geprobeerd te vragen hoe men precies met de eieren om ging en waarom. We hebben geen enkele keer zoiets zorgelijks gespot dat we echt moesten ingrijpen en daarnaast durfden we ook niet in te grijpen. Wat als het toevallig een kwaadaardige stroper is die de eieren als eerst heeft gespot? Omdat we de veiligheid niet goed konden inschatten, hielden we maar afstand en genoten we van dit stukje schepping vlak voor onze deur.
Gelukkig zitten vrienden van ons op dat moment bij de hatchery op Duli Beach (met Nederlandse eigenaren). Door onze verhalen zijn zij strenger gaan controleren bij Bucana. Voor ons was dat nu voldoende 🕵🏼♂️.
Small step for humanity, big step for the turtles.
Bucana: Rustig dorp, rauwe realiteit.
Bucana is een rustig lokaal dorpje. De locals zijn vriendelijk en er zijn nauwelijks toeristen, en áls ze er zijn, zoeken ze net als wij de rust op.
Het strand is lang, uitgestrekt en heeft fijn zand. De zee is heerlijk om in te zwemmen en Nacpan Beach ligt dichtbij, ideaal voor een dagtrip.
We raken aan de praat met ‘Maria’, een meisje van elf. Ze loopt een tijdje met ons mee en hint duidelijk dat ze graag spullen uit de winkel wil. Slim, maar ook een beetje ongemakkelijk.
We kopen een zak snoep om uit te delen aan meerdere kinderen (ook handig voor de kerstkoortjes die ’s avonds voor ons huisje kerstliedjes staan te brullen 😅). Maria wil geen snoepje, ze heeft ‘last van haar kies’ zegt ze, terwijl ze op een lolly sabbelt?!
Ze nodigt ons uit bij haar thuis voor koffie. Twijfelend lopen we mee, maar het voelt niet helemaal goed maar onze nieuwsgierigheid wil graag locals ontmoeten en leren kennen. Gelukkig komen we een gids van onze eilandtour tegen en toevallig de buurvrouw van Maria. We gaan even bij onze gids op visite en lopen daarna kort mee naar Maria. We lopen een uit bamboe gemaakt huis in, er word wild gewezen naar schade van de recente storm en er zit een grommende hond aan een lijntje. Het is krap en veel mensen zijn thuis, het voelt niet fijn. Na twee minuten bedanken we vriendelijk en vertrekken weer.
De volgende dag zien we Maria met een andere toerist die voor haar allerlei spullen koopt. Het bevestigde ons onderbuikgevoel: Haar vriendelijkheid leek niet helemaal onvoorwaardelijk. En zo hebben we Maria in de dagen daarna nog vaker met toeristen zien aanpappen.
Een ander cultureel moment: we vragen een jongetje waarom er een varken in zijn huis staat. Het blijkt een cadeau voor de verjaardag van zijn vader. Het varken is net levend geleverd en wordt de volgende dag gerookt. Zulke cultuurverschillen blijven fascinerend.
Bucana Hanging Bridge
Tegen Bucana Beach aan ligt het dorp. Door het dorp heen ligt een rivier die naar zee stroomt. Het dorp word daarmee in tweeën gesplitst. Helaas heeft in november 2025 Tyfoon Tino veel schade aangericht in veel delen van de Filipijnen. Zo ook hier. Normaliter hangt er een mooie hanging bridge hoog in de lucht waarmee de locals zich verplaatsen van Oost naar Noord. Nu is er een tijdelijke oplossing. Er zijn vakkundig allerlei bamboestokken aan elkaar vast geknoopt met visdraad en aan de hand van een touw sleep je jezelf naar de andere kant. Tenzij een local even zin heeft om 15 minuten te dienen als kapitein van het vlot en mensen heen en weer brengt.
Erg treurig dat de brug kapot is, want er was op dat moment nog geen geld om een nieuwe te bouwen. Daar moet het hele dorp aan mee betalen. Wel erg innovatief dat er alweer een vlot lag!
UGC maken op Bucana Beach!
Op de één-na-laatste dag raak ik in gesprek met de eigenaar van Akoya Beach & Cottage resort. Ze wil foto’s maken van ons voor Booking.com. Ik stel een deal voor: wij maken een UGC-video en professionele foto’s van het resort, in ruil voor één gratis overnachting.
Eerlijk is eerlijk: het is veel werk voor weinig geld, maar ze gaat akkoord.
We zijn zo’n twee uur bezig met filmen, fotograferen en dronebeelden maken. Kamers worden strakgetrokken, de was verdwijnt uit beeld en we leggen het resort vast op z’n mooist.
De volgende dag is de eigenaar trots. Wij zijn ongeveer €25 én een ervaring rijker.
Is Bucana Beach de moeite waard?
Absoluut!
Bucana Beach is perfect als je op zoek bent naar:
- Rust en natuur
- Weinig toeristen
- Een prachtig, uitgestrekt strand
- Een authentieke lokale sfeer
In vergelijking met El Nido en Nacpan Beach is het hier heerlijk stil. Nacpan blijft prachtig, maar is beter geschikt als dagtrip om te surfen of te chillen.
Voor ons was Bucana Beach een onverwachte highlight: paradijselijke rust, puur en onvergetelijk.
Zelf verblijven op Bucana Beach? Klik hier.
Geef een reactie